اين آيه تكرار و تأكيد آيهء 45 است با اشاره به اين كه مؤاخذهء همه پس از مهلت بود ، مهلتى متناسب حال آنها و طبق سنّت جاريهء الهى . و ظاهراً نسبت دادن اهلاك در آيهء سابق به متكلم مع‌الغير يعنى خداوند و فرشتگان متصدى اهلاك و در اين آيه به ذات اقدس خود ، اشاره به اين است كه ارادهء همهء آنها تابع ارادهء حق يا عين ارادهء اوست . قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا أَنَا لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ « 49 » فَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ « 50 » وَالَّذِينَ سَعَوْا فِى آيَاتِنَا مُعَاجِزِينَ أُولئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ « 51 » تفسير : قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا أَنَا لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ خطاب به پيامبر است . يعنى : بگو : اى مردم ، جز اين نيست كه من براى شما بيم‌دهنده‌اى آشكارم . ظاهر آيه اين است كه متعلَّق خطاب پيامبر جميع بشر در عصر او و اعصار آينده است ، لكن خطاب دربارهء موجودين كه شريعت به آنها ابلاغ و حجت بر آنها تمام شده خطاب فعلى و منجّز است و دربارهء غير آنها از موجودين و نسل‌هاى آينده انشايى محض است كه پس از وجود و بلوغ و تماميت حجت ، فعليت پيدا مىكند . و اختصاص دعوت به انذار از عواقب سوء كفر و فسق براى اهميت انذار است و گرنه پيامبر بشير هم هست نسبت به حسن عواقب ايمان و طاعت . فَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ وَالَّذِينَ سَعَوْا فِى آيَاتِنَا مُعَاجِزِينَ أُولئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ فاء تفريع اشاره به نتيجهء پذيرش و ردّ انذار ذكرى و بيشتر ضمنى است . يعنى : كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى پسنديده كردند آنان را عفو و بخشش و